Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2009

Ένα γελαστό απόγευμα...


Νοσταλγώ ένα γελαστό απόγευμα...
Σαν Εκείνο που είμαστε μαζί. Τότε που πίστευα, και προσδοκούσα, κι αδημονούσα για τη συνέχεια...
Σίγουρη πως υπάρχει κάτι καλύτερο, εκεί στο παρακάτω.
Βέβαιη πως η ευτυχία παραφυλάει στις γωνιές του μέλλοντός μου. Αισιόδοξη ότι όχι μόνο θα την πετύχω, αλλά και θα την αγκαζάρω για πάντα.
Κι έτσι περίμενα... Κι ήλπιζα... Πολλά. Απο σένα, απο τη ζωή , απο το μέλλον. Ανείπωτα πολλά...
Μα ποτέ τίποτα απο μένα δεν περίμενα. Θεατής της ίδιας μου της ζωής!
Πόσα γελαστά απογεύματα χάθηκαν στη σκόνη των ευχών;

Πέμπτη, 12 Νοεμβρίου 2009

Aτί κλαίς;

Είχα μέρες να τον δω. Ομόρφυνε κι άλλο. Τώρα παρατηρεί τα πάντα σαν επαγγελματίας κατάσκοπος -διάβαζα κάπου τις προάλλες πως η ευφυία των νηπίων είναι διακριτή απο το μέγεθος και την ένταση της παρατηρητικότητας τους -.
Με εκπλήσσει και με συγκινεί απίστευτα αυτό το πλάσμα που ακόμα δεν είναι 2,5. Ενθουσιάζεται και περιμένει ανυπόμονα την εκπλήρωση κάθε υπόσχεσης για βόλτα, δώρο, παιχνίδι, παραμύθι. Κι εγώ... Την Κυριακή θα πάμε στο φανταστικό ταξίδι της Disney (μα δεν είναι εντυπωσιακό που ξέρει πότε είναι Κυριακή; "Όλοι νάνι και μετά βγαίνει ήλιος και πάλι όλοι νάνι και βγαίνει ήλιος"!!! 'Αφωνη!). Επίσης, για τα Χριστούγεννα, αποφάσισε τελικά ότι για δώρο δεν θέλει μπουμπούτερ (μετάφραση: computer), αλλά ένα βάνι τουτού (μτφ: κρεβάτι αυτοκίνητο). Το λαμβάνω υπόψη μου, αν και, η αλήθεια είναι ότι τόσο εγώ όσο και ο Δ. περιμέναμε τη φάση που θα του παίρναμε μπουμπούτερ. Ε, στις μέρες μας καλό είναι να έχεις ένα δικό σου άνθρωπο ειδήμονα στους υπολογιστές.
Κάποιος απο τους μεγάλους πάλευε να προλάβει τα απανωτά, αλλόκοτα "ατί" (μτφ: γιατί) του λιλιπούτειου ανακριτή. Μια στιγμή σιωπής ήταν αρκετή για μια θλιβερή αναλαμπή στο μυαλό μου. Μια φευγαλέα σκέψη, ούτε που την θυμάμαι τώρα, αδιόρατη και στο πιο έμπειρο μάτι. Το πλασματάκι γύρισε, με κοίταξε και χρειάστηκε μόλις ένα νανοδευτερόλεπτο για να γείρει το κεφαλάκι του και να ρωτήσει: "Ατί κλαίς ;"

Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2009

A free horse spirit


Free, free, set them free...

Love's theme




It may be winter outside

Midnight in London




Let's go outside
in the moonlight
I know you want to, but you can't say yes
let's go outside
in the meantime
take me to the places that I love best

Snapshots when the day goes down



Snapshot: ενσταντανέ, στιγμιότυπο.


Στιγμιότυπο: ό,τι τυπώθηκε ή απεικονίστηκε σε μια στιγμή, ακαριαία // πρόχειρη και σύντομη περιγραφή // σύντομο δημοσιογραφικό σχόλιο (Μείζον Ελληνικό Λεξικό, Τεγόπουλος-Φυτράκης, Αθήνα 1997).